CARICIAS

 
Caricias suaves
que poden percibirse
do que non hai.
Publicado en Creación, Fotografía, HAIKUS, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

PUCHARCAS

Barco do sol
e barrelo da lúa
por entre espiñas.

Publicado en Creación, HAIKUS, PAISAXES, PALABRAS CON IRA, Poesía | Deixa un comentario

ESPERTAR

Cada espertar
é unha primavera
que vén buscarnos.

Publicado en Creación, Fotografía, HAIKUS, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

#PASAXEIRAS. O COTIÁN COMO UNHA VIAXE IRREPETIBLE

“#Pasaxeiras. O Cotián como unha viaxe irrepetible” é un proxecto interactivo de persoas e artes que se van sobrepoñendo nos diferentes niveis de construción. Vén de estar exposto no Palacio de San Marcos de Deputación de Lugo e agardamos velo axiña noutras salas porque o esforzo dun traballo da súa calidade e da súa  innovación creativa así o merece. E non só pola súa factura, senón tamén polo tema, xa que trata de entretecer os vimbios das viaxes diarias da xente para afrontar a súa vida que, en moitos casos, son precedidas xa polas longas viaxes dun tempo marcado polas migracións promotoras de cambios moi notorios no mundo e tras dos que se agacha a dor das  despedidas. O labor comezou cunha serie de retratos a xente anónima que unha pasaxeira do tren entre A Coruña e Santiago de Compostela, Aymará Ghiglione, foi facendo coa cámara do seu móbil durante varios meses. Son mulleres e homes de diferentes idades e diversas fasquías que pasan o tempo de ida e volta da viaxe de formas ben distintas. Aymará Ghiglione foi subindo esas fotos á  rede social Instagram co hashtag #passengers, tras do que unha comunidade internacional de fotógrafos e fotógrafas instagramers retratan a vida nos medios de transporte público no mundo. O traballo tiña a suficiente potencia para promover un debate crítico multidemensional e permanente, e a autora abre as posibilidades de intervención a máis artistas provenientes de disciplinas tan variadas como a pintura, a literatura a música e o audiovisual. A partir das súas imaxes constrúese un mundo creativo intervido polas outras artes que acaba rendendo homenaxe a estas persoas anónimas con dimensións que non permiten ser abordadas nas redes sociais. Aymará Ghiglione seleccionou 16 fotografías representativas das múltiples variables e a partir destas imaxes dixitais a artista Marta Paz pintou 12 cadros dándolles aos personaxes nova vida e novo significado, pois no cadro adquiren unha expresividade matizada e complementaria que os arriquece. A estas novas imaxes acompáñanas  as pezas audivisuais de Jose Lemur e Roge Fernández que transmiten a experiencia dunha viaxe en tren, pois recrean os sons e as imaxes fugaces que nun vagón deste medio de transporte se producen e meten a nosa vida nunha paréntese.

A exposición complétase coa aportación de cadanseu microrrelato de Luz Darriba, Rocío Fraga, Ángela Triana, Pablo Gallo, Kike Ganso, Lucía Aldao, Manolo Barreiro, Mabel Montes, Nieves Neira, Luís Valle, Helena Villar e Rubén Panete, inspirados nos protagonistas anónimos das fotos, e cunha peza audiovisual de caracter intimista de Laura Pernás. O deseño expositivo, realizado de Beatriz Asorey, xoga coa creación de atmosferas que axudan á inmersión e fan partícipe ao público da cotidianeidade. O catálogo expositivo incorpora textos da Deputada de Cultura, Mª Pilar García Porto, da Xerente da Rede Museística da Deputación, Encarga Lago, e das escritoras Micaela Darriba e Estíbaliz Espinosa.

Publicado en El Correo Gallego (28-04-17)

Publicado en ARTE, Artigos | Deixa un comentario

PRIMAVERA EN FEMININO

Íspese a luz,
sae cantar a rula
e a terra empreña.

Publicado en Creación, Fotografía, HAIKUS, Poesía, POESÍA MÍNIMA | 1 Comentario

POEMARIOS

É cada rosa
desde que nos aluma
un poemario.

Publicado en Creación, Fotografía, HAIKUS, Poesía, POESÍA MÍNIMA | 1 Comentario

HOMENAXE A ZECA AFONSO NO 25 DE ABRIL

Cando a música aniña

nun poeta

e el se volve

profeta

da emoción solidaria,

a humanidade aprende

a xogar coa inocencia

da súa voz espida

dirixida

a iluminar o mundo.

 

E de súpeto o xogo

inflámase de cores

e todas as bandeiras

son como papaventos

voando na irmandade de dolores

presaxio de contentos.

 

Na humidade  do oprobio

a calidez do sol no canto soa.

Arco da vella da fraternidade:

mudo o fusil co caravel na boca.

Publicado en Creación, Fotografía, MITOLOXÍAS, Poesía | 2 Comentarios

“GRUPO POÉTICO ALALÁ” DAS PONTES

Ao mesmo tempo que hai que lamentar a evaporación da Literatura do sistema educativo, incluído o bacharelato, baixo a premisa de que a persoa debe prepararse pensando na empleabilidade e non na formación integral –oh tempora oh mores!-, a sociedade máis concienciada do valor da cultura como elevadora da dignidade humana, de vehículo privilexiado de intercomunicación, cooperación e tolerancia entre persoas e pobos, e como produto imprescindible da nosa alimentación non corporal tan precisa, vaise organizando para suplir coa súa acción o desleixo dos gobernantes co que máis nos constrúe como persoas. E xa non digo os profesionais que se dedican a crear e teñen que afinar a imaxinación para seguir sacando á luz produtos en tempos difíciles, porque non todo o mundo ten posibilidades para autoeditarse e para autoproducir proxectos ben interesantes que precisan desembolso inicial recuperable mais que hai que adiantar para dar os pasos pasos necesarios do seu desenvolvemento. Dentro da cultura, que ten sempre a creatividade humana como base, hai produtos de elaboración máis custosa que outros para mostralos acabados. A literatura e das artes que mesmo permite unha aproximación ao público de forma directa que só precisa da vontade de quen crea e do público que desexe percibir a palabra máis elaborada. Se falamos de poesía, a transmisión pode facerse dignamente por medio de recitais en instalacións adecuadas, coa aportación que poden prestar as novas tecnoloxías e a presenza doutras artes que potencien a emoción que procura espertar a palabra poética.

Neste sentido colaborativo e de comunicación directa co público fai cultura n’As Pontes o “Grupo Poético Alalá”, que se xunta semanalmente na Biblioteca Municipal, tendo a bibliotecaria Anabel Alonso como activa colaboradora. Fundado en 2003, ten actividade continuada de creación e comunicación co público nos recitais que organiza ano a ano no salón de actos da Casa Dopeso, un pola primavera e outro polo outono, e tamén coa presenza dos seus membros en centros de ensino. Nestes recitais reciben como convidados a un creador ou creadora das varias xeografías, xeracións e poéticas que ten hoxe en Galicia. Colabora no acto alumnado do Conservatorio Profesional de Música, ao coidado do seu director José Manuel Campello Blanco, rapazas e rapaces de diferentes cursos con repertorio de piano, guitarra e instrumentos de vento, ben como solistas ou ben en pequeno grupo. Nos recitais, o “Grupo Poético Alalá” usa o apoio audivisual con imaxes e a grafía sincronizada dos textos lidos. Este pasado 7 de abril, proxectaron imaxes do parque do Pasatempo de Betanzos. Forman este colectivo  Aníbal Ánxel, Gloria David, Santiago del Moral, Ofelia López (que son membros fundadores), Silvia Pardo, Montse Pardo e Mari Carmen Freire. Teñen publicado “Cinco sentidos” (2005), con textos dos membros fundadores, e “Dez anos de poesía nas Pontes” (2013), que inclúe textos dos poetas convidados.

Publicado en El Correo Gallego (07-04-17)

 

 

Publicado en Artigos, LITERATURA | Deixa un comentario

PRIMAVERA

Queceu o tempo,
floreou o xasmín
bolen os niños.

Publicado en Creación, Fotografía, HAIKUS, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

POR TRAS DA SERRA

Vaise coa lámpada
baixando as escaleiras
de tras dos montes.

Publicado en Creación, Fotografía, HAIKUS, PAISAXES, Poesía, POESÍA MÍNIMA | 1 Comentario