XENTE RIANXEIRA DA CULTURA APOIA A PETICIÓN DUN “CENTRO DE DÍA”

O pobo de Rianxo, abandeirado por mulleres valentes e solidarias que fan pensar na tía Ádega que Castelao recolleu en “Os dous de sempre”, loita pacificamente co seu encerro no Salón de Plenos da Casa do Concello pola creación dun Centro de Día que acolla na súa vila a aquelas persoas que precisan atención e coidados xeriátricos e non os poden recibir nos seus domicilios por falta de persoas para atendelas por se ter que dedicar aos seus traballos ou por non teren na casa posibilidade de tratamentos paliadores e retrardantes do deterioro da idade, proporcionádolles un envellecemento máis activo con mellor calidade de vida. Inexplicablemente, Rianxo é a única capitalidade de concello que, nunha gran contorna, non conta con este servizo, polo que as persoas que o precisan teñen que desprazarse a outros lugares nos que sobran as prazas que eles precisaban. A xente rianxeira que traballa no mundo da cultura (coa escrita, a arte, a investigación, o ensino…) apoia esta pretensión por considerala xusta e viable, xa que o Concello lle ofrece á Xunta para tal fin o edificio que foi “Casa do Mar” e máis tarde Centro Médico, que só requeriría unha adaptación con pouco gasto e tempo de execución, e mesmo un solar para nova edificación. Trátase, polo tanto, da vontade política que teña a Xunta de ofrecer á cidadanía rianxeira o que precisa, algo que resulta incuestionablemente razoable.

Onte, sábado 19 de agosto, o colectivo que leva a cabo este peche, coa veciñanza que simpatiza con el e lle fai compañía, recibiu o apoio dunha visita de representantes doutro colectivo amplo formado por mulleres e homes que desenvolven actividades relacionadas co ámbito cultural. Foi presentado polo escultor Nuco Losada Romero e o profesor e filólogo Ramón Brea deu lectura a un razoado manifesto asinado polas persoas que saben que a cultura que non se implica nos problemas da súa sociedade non é cultura no sentido máis nobre da palabra.

Tras da lectura do manifesto, recibido cunha moi longa ovación, a compositora e cantante Helena de Alfonso interpretou  unha canción popular rianxeira “a cappella” que acabou sendo coreada por un Salón de Plenos cheo de xente solidaria e pola que tivo que permanecer no pasillo por falta de espazo.

Publicado en Artigos, DEREITOS HUMANOS, Fotografía | Deixa un comentario

DESFILE DA CHUVIA

 
A chuvia organiza o seu desfile
sobre a pedra que sola Compostela.
Publicado en Creación, Fotografía, Poesía, POESÍA MÍNIMA, XOGOS DA NATUREZA | Deixa un comentario

RÚSTICO RAMALLETE

Rústico ramallete
para seguir bordando en bastidor.

Publicado en Creación, Fotografía, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

ESTANQUE

Caen na auga

os substratos do tempo

e nela ondúlanse.

 

Caen al agua

los sustratos del tiempo

y allí se ondulan.

Publicado en Creación, Fotografía, HAIKUS, Poesía, POESÍA MÍNIMA, XOGOS DA NATUREZA | Deixa un comentario

FÍO E CRISTAL

 


Fío e cristal
rómpense sen ferir
a luz que rozan.

Filo y cristal
se rompen sin herir
la luz que rozan.

Publicado en ARTE, Creación, Fotografía, HAIKUS, PAISAXES, Poesía, POESÍA MÍNIMA | 1 comentario

COMPOSTELA LITERARIA

Un dos moitos engados da capital de Galicia é ser a cidade literaria que ten propiciado tanta creación ao seu abeiro emocional e mítico. As coruxas que danzan por riba da Acibechería saben, de xeración en xeración, que as pedras de Santiago acollen moitos versos escoitados, mesmo sen atoparen despois un xeito de escritura, e moitas historias enxergadas ao paso polas laxas que empedran o seu chan e lle permiten alzarse convivindo en harmonía coa mestura de estilos. Cerca do espazo que nomeo, unha rúa leva o nome do trobador Abril Ares, denominación deturpada pola fala en “Os Brillares” e xa debidamente restituída no seu rótulo. Pertencía a esa gran escola santiaguesa na que brillaron Bernal de Bonaval, Joan Airas e Airas Nunes, cuxos versos chegaron lonxe a través do Camiño de Santiago cruzándose no trafego cultural da época coas influencias que viñan da Provenza. Algúns espazos xeográficos dos arredores da cidade teñen nomes unidos á literatura por seren fermoseados coa emoción de Rosalía: Sar, Sarela, San Domingos, Conxo, San Lourenzo, Ramírez, O Pedroso…, inda que toda ela ten na súa veciña máis universal a gran intérprete. As súas evocacións da Catedral –por dentro e por fóra, de cerca e de lonxe- serán tan duradeiras como a súa pedra. A Praza da Quintana é universalizada nos versos de Lorca, e Solovio está presente no apelido do protagonista desa novela oteriana que nos fai entender a Xeración Nós e mesmo a nós dando voltas ao noso arredor ata chegar ao decubrimento da Galicia que é un mundo e paga a pena decubrila na súa profundidade. En Compostela convive o eco da palabra feita arte coa arte dos canteiros sobre a pedra como en ningunha outra cidade. Porque é guía e camiño, parede e transparencia, luz e melancolía, espazo e claustro, poesía e razón. Eis as tertulias nas que facer dialogar a literatura coas artes plásticas e co pensamento occidental nos vellos cafés, algúns transformados ou desaparecidos. Inda hoxe se organizan faladoiros arredor de temas que interesan ás letras liberadas de tutelas e arriquecidas pola forma e a profundidade.

Como en Santiago en ningures repenica a chuvia nas laxes lendo fragmentos literarios herdados, nin improvisa a repetición dun canto a treboada, nin a xente camiña pola tona dun mar de lastras frecuentado por pasos enfurcados nun mito con tons creativos arredor da palabra. En memoria de letras bebe o vento que habita as torres e espadanas para soltalas na harmonía das campás, heraldos do amencer. No xadrez da rúas andan sombras e luces. Rosalía e os clásicos –Valle Inclán, Lorca, Torrente, Gerardo Diego…-veñen nas sombras e á luz chegan as escritoras e os escritores que hoxe crean na cidade singular do antigo reino de Galicia, capital hoxe do noso país, que loce a súa fermosa cabeleira de pedra perante nós e perante o mundo.

Publicado en El Correo Gallego (25-07-17)

Publicado en Artigos, Creación, Fotografía, LITERATURA | Comentarios desactivados en COMPOSTELA LITERARIA