Arquivo da categoría: Creación

DA CORESMA

Finalizaron onte as carnestolendas e o mércores de hoxe comezaba cunha misa na que o cura impuña unha cruz de cinsa na afronte recordándonos que non somos nada. E non eramos nada, comezada a coresma. Nin festas, nin bailes, nin … Sigue lendo

Publicado en Creación, DOS TEMPOS IDOS, Fotografía, Narración | Deixa un comentario

COCIDO(S) GALEGO(S)

O cocido nace cos primeiros recipientes nos que se podía ferver auga, os que permitiron aos ancestros mellorar a comestibilidade dos alimentos. O noso caldo é un cocido e non nos debe estrañar, polo tanto, que nalgúns lugares de Galicia … Sigue lendo

Publicado en Artigos, Creación, Fotografía, Gastronomía | Deixa un comentario

As pingas non viñeron a suscitar nostalxias. Baixan en golfaróns a penetrar a terra buscando veas que as fagan circular como auga solidaria. A señardade non acha nesta chuvia o seu espazo, porque non veu traer sentimentos agónicos. Ela tan … Sigue lendo

Publicado en Creación, Fotografía, Poesía, Prosa poética | Deixa un comentario

ÁRBORES EXILIADAS

  As bidueiras cabe a ría son árbores exiliadas.

Publicado en Creación, Fotografía, PAISAXES, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

O CAMIÑO DO AMOR

O camiño do amor ten un retorno e vén mostrar atrancos que non viras.

Publicado en Creación, Fotografía, PAISAXES, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

O OURO REMANSADO

Verás o sol acumulando ouro para o invertir no río remansado.

Publicado en Creación, Fotografía, PAISAXES, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

A CASA DA AVOA

(Fotografía xentilmente cedida polo lector que a identificou con este poema)   Á casa levantada entre as escumas e os recantos verdes, toda de mar, nunca volvía el.   E, ausente, mandáballe paxaros polo lombo das tardes de vento sosegado … Sigue lendo

Publicado en Creación, Poesía | Deixa un comentario

AMO DUNHA MULLER

25-XI-2017 Se algún deus alevoso vén predicarche á orella que para seres grande te debes facer amo dunha muller, espanta axiña a idea. Porque tamén ti es carne compartida de nai que te pariu con dor de gran ferida.

Publicado en Creación, Fotografía, PALABRAS CON IRA, Poesía, XOGOS DA NATUREZA | Deixa un comentario

ANTICIPO

Descubrindo que alguén veu liberarnos de ter que deformar a realidade.

Publicado en Creación, Fotografía, Poesía, POESÍA MÍNIMA, XOGOS DA NATUREZA | Deixa un comentario

MEU BEN PERDIDO

  -Dime linda pontella, xa non tes río? -Anda riba das nubes, meu ben perdido.

Publicado en Creación, Fotografía, PAISAXES, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario