Arquivo da categoría: Creación

A MORRIÑA E A RETRANCA

A morriña e a retranca son dúas características que se nos atribúen e algo diso debe haber, como di a nosa paisanía ante a evidencia, demostrando xa que, efectivamente, algo hai. E, estando radicadas unha nos sentimentos e outra na … Sigue lendo

Publicado en Artigos, Creación, Fotografía, LITERATURA, PAISAXES, Poesía | Deixa un comentario

OASIS

A chuvia nas pucharcas fai oasis do deserto que cruza as nosas vida.

Publicado en Creación, Fotografía, Poesía, POESÍA MÍNIMA, XOGOS DA NATUREZA | Deixa un comentario

PENAS DAS RODAS

Telúricos xigantes que nos velan termando do pasado e do futuro.

Publicado en Creación, Fotografía, MITOLOXÍAS, Poesía, POESÍA MÍNIMA, XOGOS DA NATUREZA | Deixa un comentario

OS FILTROS DA BELEZA

Hai que apartar os filtros da beleza que tende a falsidade protectora.

Publicado en Creación, Fotografía, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

VOO

Sen puntos cardinais e sen temón o instinto fuximos cara a luz que non se atopa.

Publicado en Creación, Fotografía, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

O MEU ENCONTRO LITERARIO COS ANCARES

O meu encontro literario cos Ancares aconteceu sendo nova a través da lectura de La Leyenda de Gösta Berling, da premio Nobel sueca Selma Lagerlöf, un volume inmenso e descoidado, impreso en mal papel, falto de ilustracións, con bastantes erratas … Sigue lendo

Publicado en Artigos, Creación, Fotografía, LITERATURA, PAISAXES | Deixa un comentario

RUÍNAS TRANSLÚCIDAS

Afagamos os ollos a que vexan as ruínas mostrándose translúcidas.

Publicado en Creación, Fotografía, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

A POMBA DO RÍO

Se o río a fixo pomba, por que o vento non a libra de ter pedra nas alas?

Publicado en Creación, Fotografía, Poesía, POESÍA MÍNIMA, XOGOS DA NATUREZA | Deixa un comentario

OLLO DE PONTE

A ponte baixa un ollo para que o río chore.

Publicado en Creación, Fotografía, PAISAXES, Poesía, POESÍA MÍNIMA | Deixa un comentario

MEU QUERIDO SETEMBRO

Nel nacín, nel casei e nel fun nai. É o mes que me agasalla coa señardade de recordar non sei que que está perdido, quizabes as badaladas da novena do Santo que, xa andando setembro, marcaban o despene do sol … Sigue lendo

Publicado en Creación, Fotografía, PAISAXES, Poesía, Prosa poética | Deixa un comentario